Champ : Twisted

 

เมื่อสุดสัปดาห์ที่ผ่านมา ไปเดินจตุจักร

ตั้งใจว่าจะไปซื้ออะไรเล็กๆ น้อยๆ มาประดับตกแต่งบ้าน.. และร่างกาย

และจะไปแวะร้านการ์ตูน (มือสอง) ข้างๆ ด้วย

เนื่องจากช่วงนี้เกิดภาวะ "หมดสื่อจะเสพ" อย่างแรง เลยจะไปหามาเพิ่มเติมเสียหน่อย

ยิ่งช่วงนี้ต้องการสื่อที่จะเสพมากเป็นพิเศษ สื่อที่ทำให้เราหนีความจริงได้

จะเปิดทีวีดูข่าวทั้งวันก็ใช่ที่ เสียสุขภาพจิตเปล่าๆ

ขออะไรให้มันบันเทิงหัวใจกว่านั้นหน่อย

 

 

ร้านการ์ตูนมือสองร้านนี้ เป็นร้านที่เราเป็นลูกค้าประจำตั้งแต่เรียนอยู่เกษตรฯ

ไปอาทิตย์เว้นอาทิตย์ จนเจ้าของร้านจำได้

ว่าถ้าไอ้นี่เดินเข้าร้านมา ขากลับ มันจะต้องแบกการ์ตูนไปจนหลังหักแน่ๆ

 

เราเว้นว่างจากการไปเยี่ยมร้านเธอมาปีหนึ่งแล้ว

คิดว่าเธอคงลืมหน้าเราไปแล้ว

ที่ไหนได้  พอเข้าร้านไป เห็นหน้ากันปั๊บ เธอทัก

"ไม่ได้มานานนะ นึกว่าทำงานแล้ว เลิกอ่านการ์ตูนแล้ว"

 

อาจจะฟังดูเวอร์ไปนิด แต่เรารู้สึกดีใจ ดีใจที่เค้าจำได้

การจำหน้าลูกค้าได้ แม้เขาจะหายไปเป็นปี นับเป็นความสามารถพิเศษอย่างหนึ่ง

เป็นสัมผัสแห่งมนุษย์ (Human touch) เป็นบริการเพิ่มค่า ที่ทำให้ร้านน่าเข้ามากขึ้น

และเพิ่มความจงรักภักดีต่อแบรนด์ของลูกค้า ให้สูงขึ้น

 

คุยไปคุยมา เจ้าของร้านบ่นให้ฟังว่า อีกไม่นาน มีแววอาจจะต้องย้ายร้านไปที่อื่น

เนื่องจากได้ข่าวมาว่า โรงหนังเมเจอร์ มีแผนจะตั้งสาขาใหม่แถวนั้น

หากจับพลัดจับผลู ต้องย้ายร้านขึ้นมาจริงๆ เธอก็ต้องไปสร้างฐานลูกค้าใหม่เกือบทั้งหมด

ไม่รู้ว่าข่าวนั้นเป็นข่าวเต้าหรือข่าวจริง

แต่ถ้าเป็นจริง ก็น่าเสียดาย

น่าเสียดายตรงที่

 

เธออุตส่าห์จำเราได้แล้ว.

 

 

 

เกร็ด: ชื่อจตุจักร ถูกตั้งขึ้นเนื่องในวโรกาสที่พระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัว มีพระชนมายุครบสี่รอบฯ (สี่สิบแปดปี) ความหมายของชื่อ "จตุจักร" แปลว่า "สี่รอบราศี"

 

ขอเชิญท่านพ่อแม่และพี่น้อง
ร่วมกันมาล้อมวงที่ตรงนี้
มีนิทานเก่าแก่อยากจะเล่า
ขอเชิญเข้ามาฟังให้ถนี่

 

 

นานมาแล้วมีหมีอยู่ตัวหนึ่ง
ทำหน้าบึ้งขึ้งต่อโลกตลอดเวลา
แอนโทนิโอคือชื่อตัวของเขา
และความเศร้าคือสิ่งที่เขาใฝ่หา

ทำหน้าบึ้งมิเว้นว่างแม้วัน
แม้ทุกคนกำลังสนุกสุขหฤหรรษ์
เลยมีคนถามทำหน้าบึ้งทำไม
หมีตอบไป "อย่ามายุ่ง เรื่องของข้า"

 

 

ที่จริงแล้วแอนโทนิโอแอบร้องไห้
เพียงแต่ไม่ให้ใครเห็นน้ำตา
ด้วยกำเนิดเกิดมาไม่สวยใส
ไม่เหมือนใครที่อยู่ในโลกหล้า

 

 

สัตว์ตัวอื่นถูกประกอบมาอย่างดี
แต่ตัวนี้เจ้านายไม่นำพา
ของคนอื่นใช้กาวช่วยประกอบ
ตัดแปะขอบอย่างระวังมิใบ้บ้า

 

 

แอนโทนิโอถูกแปะด้วยเทปกาว
ไม่มีสาวที่ไหนเคยแลเหลียว
เป็นสิ่งที่เขาสุดจะไม่พราวด์
ซ่อนเทปกาวไว้ข้างใต้ีทีเดียวเชียว

 

 

 

มีอย่างหนึ่งที่ทำให้เขาทนได้
อยู่ต่อไปในโลกที่มืดหม่น
เขาชอบกินซูชิเป็นที่สุด
มีที่ไหนต้องพูด "ขอด้วยคน"

 

 

วันหนึ่งเขาถูกแซวเป็นการใหญ่
ด้วยเทปกาวแปะไม่ไหวจึงหลุดลอก
แอนโทนิโอดูเป็นหมีที่พิการ
ทั้งจัณฑาลอุบาทว์และกระจอก

 

 

รวบรวมแรงแปะคืนสู่ที่เก่า
แล้วเดินเศร้ามุ่งหน้าสู่ผาสูง
หากชีวิตไม่มีดีแต่อย่างใด
คงไม่มีอะไรจะชักจูง

 

 

โดดลงมาหวังคร่าหนึ่งชีวิต
ใกล้พื้นดินเท่าไหร่ใจฉุกคิด
พรุ่งนี้มีซูชิแฟร์ในหมู่บ้าน
ทรมานใจ-เพิ่งรู้ "เลือกวันผิด"

 

 

เสียใจไปคงมิได้อะไรแล้ว
น้ำตาเริ่มไหลออกมาน่าเป็นลิตร
ถึงอย่างไรชีวีนี้คงไม่แคล้ว
ยิ่งคิดไปมันก็ยิ่งน่าหงุดหงิด

 

 

ใจเริ่มปลงตรงดิ่งสู่เบื้องล่าง
เสียดายเีพียงซูชิไข่สุดฮิต
หากมีคำพูดสุดท้ายจะฝากไว้
"ซูชิไข่ ไอเลิฟอิท ไอเลิฟอิท"

 

 

 

ฉับพลันนั้นเหมือนสวรรค์จะเป็นใจ
ตรึงแอนโทนิโอไว้ไม่ให้ร่วง
ด้วยเทปกาวที่หลุดออกมาไซร้
ดันพันพัวกับขอบผาพาเป็นบ่วง

 

 

ปีนขอบผา..แอนโทนิโอตื้นตันหนัก
เริ่มจะรักเทปกาวที่แปะร่าง
หากไม่ได้เจ้าช่วยดึงข้าขึ้นมา
ข้าคงแหลกเหลวเละอยู่ข้างทาง

เริ่มสำนึกบุญคุณของปมด้อย
ที่เคยคอยเป็นบ่วงพันฉันโดนล้อ
บัดนี้เป็นบ่วงชีวิตเมื่อคิดสั้น
ช่วยดึงฉันจากหุบเหวหลุมบ่อ

สิ่งที่มีควรพอใจในนั้นเถิด
ความคิดเกิดฉับพลันในตัวหมี
แม้เทปกาวจะดูไม่สวยเท่าไหร่
แต่ก็ใช้ประโยชน์ได้เก๋ไก๋ดี

 

 

วันรุ่งขึ้นแอนโทนิโอเดินมาดมั่น
เข้าไปร้านซูชิแฟร์อย่างสุขี
ซูชิไข่ที่โปรดปรานนานมานั้น
คงถูกฉันห่อเจี๊ยะเสียบัดนี้!

 

  อ่านเกียวกับโครงการ Nokhook Paper Toy Project ได้ที่นี่ครับ

ของท่านอื่นๆ :

1. คุณช้าง by kengkadeng
2. onetwothree by tabunstudio

 

ไปวัดพระแก้วมา ด้วยมีคนอยากไปทำบุญวันเกิด.

ไ้ด้ที จึงคว้ากล้องมาถ่ายแพทเทิร์นต่างๆ ในวัด พบว่ามีหลายลวดหลายลายน่าสนใจ

ฝีมือถ่ายรูปอาจจะด้อยหน่อย, อย่าสนใจ, กรุณาดูที่เนื้อหา

หากต้องการดูรูปที่ดูรู้เรื่องกว่านี้ สามารถไปที่ พิกาซ่า เจ้าประจำ ได้เลย

 

 

  รับชมแล้วหากทิ้งคำติไว้จะเป็นพระคุณครับ