"จัดการเจ้างั่งตระกูลเอมบัซซิโอแล้วใช่ไหม, ราวิโอลิ?"
"ทุกอย่างเรียบร้อยแล้ว, เฟตตูชินี่, เจ้าัพวกนั้นคงตกใจน่าดูที่มีศพมากองหน้าบ้าน.. เฟรนช์โทสต์เต็มกระเพาะ"
"หึหึหึ..ดีมาก แล้วเพนเน่หละ เรื่องไหล่ ฟาน มาเฟียจีนที่มายุ่มยามในถิ่นเราไปถึงไหนแล้ว"
"ได้ข่าวว่ามันไปร่วมมือกับยากูซ่้าญี่ปุ่น ชื่อขบวนการอุด้งอะไรนี่แหละ"
"เราคงต้องตัดไฟแต่ต้นลม จัดการเช็ดล้างให้สะอาดซะ วันนี้.. แยกย้ายกันได้"
ปล. วาดเล่นเมื่อคืน ที่ McDonald 
ในที่สุดยุคแห่งโฮโลแกรมก็มาถึง
ระบบทำงานโดยใช้กล้องวิดีโอ HD จำนวน 35 ตัว ถ่ายภาพผู้สื่อข่าวจากมุมต่างๆ แล้วซิงโครไนซ์กับตำแหน่งของกล้องในห้องส่ง เมื่อผ่านการประมวลผลแบบเรียลไทม์ด้วยคอมพิวเตอร์ 20 เครื่องแล้ว เราก็จะได้ภาพสตาร์วอรส์-ไลค์ แบบนี้
นี่เป็นครั้งแรกที่ CNN ใช้เทคโนโลยีนี้ อาจจะมีบางอย่างไม่ค่อยสมบูรณ์นัก แต่ต่อไปมันต้องเจ๋งขึ้นแน่ๆ 
เมื่อวานเข้าฮอตเมลล์เพื่อเ็ช็คข้อความตามปกติ
ปรากฏว่าไมโครซอฟท์ได้อัพเกรดฮอตเมลล์ (วินโดวส์ ไลฟ์ เมลล์ หากจะเรียกตามแบรนด์ที่ท่านพยายามสร้างใหม่)
โดยมีข้อความแจ้ง ก่อนจะเข้าหน้าจัดการเมลล์ ว่า "เฮ้ ฮอตเมลล์ของคุณอาจจะดูต่างจากเดิมเล็กน้อยนะซาร่าห์ เพราะัมันเพิ่งถูกอัพเกรด"
ต่างจากเดิมเล็กน้อยตรงไหนเนี่ย
สิ่งที่ไม่ชอบอย่างแรกทันทีที่พบคือ .. มันดูยากเกินไป ระหว่างเมลล์ที่อ่านแล้วกับยังไม่อ่าน แทบแยกกันไม่ออก
อีกอย่างคือ หน้าตามัน "ขาว" ไป หากจะบอกว่า Oh.. Simple is the best เราคงตอบว่า but this is not the case ว่ะ
มันขาว มันเรียบ จนเหมือนว่าหลุดออกมาจากโรงงานโปรแกรมเมอร์สู่ยูสเซอร์ โดยไม่ผ่านทีมดีไซน์เลย โดยเฉพาะหน้า Home นี่อย่างกับเว็บที่ถูกถอด Style Sheet ออก
เมื่อมันขาวแล้วมันไม่ดียังไง? เราคิดว่ามันทำให้ผู้ใช้กวาดสายตาได้ยากขึ้น แยกแยะระหว่างตัวนาวิเกชั่น (Inbox, Junk mail) ด้านซ้าย กับตัวเมลล์ลิสท์ด้านขวาได้ลำบากขึ้น
อีกอย่างคือพอมันขาวขนาดนี้แล้ว แบนเนอร์ด้านบนก็ดูใหญ่ขึ้นถนัดตา เนื่องจากไม่มีสีมาตัด
จริงๆ เค้ามีธีมให้เลือก 6 แบบซึ่งเปลี่ยนได้ตรง Options (อาจจะมีเิพิ่มในอนาคต) เราลองๆ เลือกดูแล้ว แต่ไม่พบว่ามีแบบไหนที่ทำให้การใช้งานสะดวกขึ้น ธีมที่ให้เลือกก็เป็นเพียงการเปลี่ยนแบคกราวนด์เท่านั้น (ตรงคำว่า Windows Live กับ นาวิเกชั่นหลักตรง Home, Hotmail, Spaces,.. )
หลังจากลองใช้มาหนึ่งวันเต็มๆ บอกได้ว่าชีวิตลำบากขึ้นมาก
update: เห็นคุณ Hikaru คอมเมนต์เลยนึกขึ้นได้ว่า อีกอย่างที่เกลียดที่สุดคือ pane อ่านเมลล์ ที่กลายเป็นไอเฟรม ทำให้เวลาอ่านเมลล์ยาวๆ แล้วรู้สึกว่าถูกจำกัดสิทธิเสรีภาพสุดๆ เพราะไม่สามารถเลื่อนสกรอลล์บาร์ทั้งหน้าเว็บได้
(อนึ่ง ปกติเราใช้สองเมลล์ คือ Hotmail กับ Gmail ซึ่งของที่ Gmail, ชีวิตเราสุขสบายไร้กังวลมาก)
ปล. ชอบการรายงานผลเลือกตั้งประธานาธิปดีของ CNN, ดูเรียบๆ แต่แค่กวาดสายตาก็เข้าใจได้ทันที, ไม่ต้องมีแกรเดียนท์หรือเอฟเฟกต์หวาหวือเหมือนโทรทัศน์ไทยบางช่อง ช่วงรายงานผลเลือกตั้งครั้งที่ผ่านมา
ขอเชิญท่านพ่อแม่และพี่น้อง
ร่วมกันมาล้อมวงที่ตรงนี้
มีนิทานเก่าแก่อยากจะเล่า
ขอเชิญเข้ามาฟังให้ถนี่
นานมาแล้วมีหมีอยู่ตัวหนึ่ง
ทำหน้าบึ้งขึ้งต่อโลกตลอดเวลา
แอนโทนิโอคือชื่อตัวของเขา
และความเศร้าคือสิ่งที่เขาใฝ่หา
ทำหน้าบึ้งมิเว้นว่างแม้วัน
แม้ทุกคนกำลังสนุกสุขหฤหรรษ์
เลยมีคนถามทำหน้าบึ้งทำไม
หมีตอบไป "อย่ามายุ่ง เรื่องของข้า"
ที่จริงแล้วแอนโทนิโอแอบร้องไห้
เพียงแต่ไม่ให้ใครเห็นน้ำตา
ด้วยกำเนิดเกิดมาไม่สวยใส
ไม่เหมือนใครที่อยู่ในโลกหล้า
สัตว์ตัวอื่นถูกประกอบมาอย่างดี
แต่ตัวนี้เจ้านายไม่นำพา
ของคนอื่นใช้กาวช่วยประกอบ
ตัดแปะขอบอย่างระวังมิใบ้บ้า
แอนโทนิโอถูกแปะด้วยเทปกาว
ไม่มีสาวที่ไหนเคยแลเหลียว
เป็นสิ่งที่เขาสุดจะไม่พราวด์
ซ่อนเทปกาวไว้ข้างใต้ีทีเดียวเชียว
มีอย่างหนึ่งที่ทำให้เขาทนได้
อยู่ต่อไปในโลกที่มืดหม่น
เขาชอบกินซูชิเป็นที่สุด
มีที่ไหนต้องพูด "ขอด้วยคน"
วันหนึ่งเขาถูกแซวเป็นการใหญ่
ด้วยเทปกาวแปะไม่ไหวจึงหลุดลอก
แอนโทนิโอดูเป็นหมีที่พิการ
ทั้งจัณฑาลอุบาทว์และกระจอก
รวบรวมแรงแปะคืนสู่ที่เก่า
แล้วเดินเศร้ามุ่งหน้าสู่ผาสูง
หากชีวิตไม่มีดีแต่อย่างใด
คงไม่มีอะไรจะชักจูง
โดดลงมาหวังคร่าหนึ่งชีวิต
ใกล้พื้นดินเท่าไหร่ใจฉุกคิด
พรุ่งนี้มีซูชิแฟร์ในหมู่บ้าน
ทรมานใจ-เพิ่งรู้ "เลือกวันผิด"
เสียใจไปคงมิได้อะไรแล้ว
น้ำตาเริ่มไหลออกมาน่าเป็นลิตร
ถึงอย่างไรชีวีนี้คงไม่แคล้ว
ยิ่งคิดไปมันก็ยิ่งน่าหงุดหงิด
ใจเริ่มปลงตรงดิ่งสู่เบื้องล่าง
เสียดายเีพียงซูชิไข่สุดฮิต
หากมีคำพูดสุดท้ายจะฝากไว้
"ซูชิไข่ ไอเลิฟอิท ไอเลิฟอิท"
ฉับพลันนั้นเหมือนสวรรค์จะเป็นใจ
ตรึงแอนโทนิโอไว้ไม่ให้ร่วง
ด้วยเทปกาวที่หลุดออกมาไซร้
ดันพันพัวกับขอบผาพาเป็นบ่วง
ปีนขอบผา..แอนโทนิโอตื้นตันหนัก
เริ่มจะรักเทปกาวที่แปะร่าง
หากไม่ได้เจ้าช่วยดึงข้าขึ้นมา
ข้าคงแหลกเหลวเละอยู่ข้างทาง
เริ่มสำนึกบุญคุณของปมด้อย
ที่เคยคอยเป็นบ่วงพันฉันโดนล้อ
บัดนี้เป็นบ่วงชีวิตเมื่อคิดสั้น
ช่วยดึงฉันจากหุบเหวหลุมบ่อ
สิ่งที่มีควรพอใจในนั้นเถิด
ความคิดเกิดฉับพลันในตัวหมี
แม้เทปกาวจะดูไม่สวยเท่าไหร่
แต่ก็ใช้ประโยชน์ได้เก๋ไก๋ดี
วันรุ่งขึ้นแอนโทนิโอเดินมาดมั่น
เข้าไปร้านซูชิแฟร์อย่างสุขี
ซูชิไข่ที่โปรดปรานนานมานั้น
คงถูกฉันห่อเจี๊ยะเสียบัดนี้!
อ่านเกียวกับโครงการ Nokhook Paper Toy Project ได้ที่นี่ครับ
ของท่านอื่นๆ :
ไปวัดพระแก้วมา ด้วยมีคนอยากไปทำบุญวันเกิด.
ไ้ด้ที จึงคว้ากล้องมาถ่ายแพทเทิร์นต่างๆ ในวัด พบว่ามีหลายลวดหลายลายน่าสนใจ
ฝีมือถ่ายรูปอาจจะด้อยหน่อย, อย่าสนใจ, กรุณาดูที่เนื้อหา
หากต้องการดูรูปที่ดูรู้เรื่องกว่านี้ สามารถไปที่ พิกาซ่า เจ้าประจำ ได้เลย
รับชมแล้วหากทิ้งคำติไว้จะเป็นพระคุณครับ 