อยากไม่พอ, อยากให้พอ.

posted on 24 Feb 2009 18:56 by champcpe in other

 

(เอนทรี่นี้ยาวไม่น้อยแต่ตั้งใจเขียนทุกพยางค์)

 

มีน้องคนหนึ่งมาถามคำถามง่ายๆ แต่ตอบยากว่า "พี่ครับ, ผมอยากเป็นเว็บมาสเตอร์ดังๆ แบบพี่ จะำทำยังไง ช่วยแนะนำด้วยครับ ไฮ่!" (แล้วโค้งหัวทำมุมฉากกับพื้นโลก) (คำบรรยายตรงนี้เวอร์มาก อย่าใส่ใจ)

ประการแรกคือ ผมคิดว่าตัวเองไม่ได้ดังขนาดที่ใครจะอยากดำเนินรอยตาม, ไม่ได้มีแฟนคลับ, เวลาไปเดินห้างก็เดินปกติ ไม่มีสาวหนุ่มมากรี๊ดตู้มให้กลุ้มใจ, ผมพิจารณาตัวเองว่าพอจะเป็นที่รู้จักในระดับที่ 'กำลังอยู่สบาย-กายอุ่น'

แต่อย่างไรก็ตาม, น่าปลื้มอยู่ดี ที่มีคนมาถามแบบนี้

จะบอกว่า "พี่ไม่ดังหรอก" แล้วจบบทสนทนาทันที.. ก็ดูจะไม่เป็นประโยชน์กับทั้งสองฝ่าย

เลยถามน้องเค้ากลับว่า "แล้วอยากเป็นมากแค่ไหนล่ะ"

 

 

คำถามว่า "อยากมากแค่ไหน" ผมว่าสำคัญกับทุกเรื่องนะ

ถ้าอยากลดความอ้วน, อยากลดมากแค่ไหน? อยากลดขนาดที่อดทนไม่กินเลย์ได้หรือเปล่า, อยากลดขนาดที่ออกไปวิ่งออกกำลังกายได้หรือเปล่า, อยากลดขนาดที่กินสลัดผักทุกมื้อได้หรือเปล่า

ถ้าอยากเป็นนักเขียน, อยากเป็นมากแค่ไหน? อดใจไม่ดูซีรีส์ เอาเวลามาเขียนหนังสือได้หรือเปล่า, อดใจไม่ออกไปเดินห้างบ่อยๆ เพื่อเอาเวลามาเขียนหนังสือได้ไหม, อยากเป็นขนาดที่นั่งหลังขดหลังแข็งเป็นชั่วโมง สมองตีบตันอยู่หน้าจอคอมพิวเตอร์กว่าที่จะเค้นออกมาได้แต่ละคำหรือเปล่า, อยากเป็นขนาดที่ยอมเขียนบล็อกไร้คอมเมนต์ไปก่อนเป็นร้อยๆ เอนทรี่ เพื่อรอการค้นพบในอนาคตหรือเปล่า

ถ้าอยากเป็นนักร้อง, อยากเป็นมากแค่ไหน? อยากเป็นขนาดที่จะสมัครเข้าคอร์สเรียนร้องเพลงนรกแตกสามร้อยชั่วโมงหรือเปล่า, อยากเป็นขนาดที่ยอมส่งเดโมเป็นร้อยๆ เพลงไปให้ค่ายเพลงหรือเปล่า, อยากเป็นขนาดที่ไปต่อแถวสมัครเดอะสตาร์หรือเอเอฟได้หรือเปล่า

ถ้าอยากรวย (ซึ่งไม่ผิด - แล้วแต่คนนะเรื่องนี้), อยากรวยมากแค่ไหน? อยากรวยขนาดที่ยอมอดออมไม่ซื้อเสื้อผ้าแบรนด์เนมชุดใหม่ได้หรือเปล่า, อยากรวยขนาดที่ยอมศึกษาการลงทุนต่างๆ ให้เชี่ยวชาญหรือเปล่า, อยากรวยขนาดที่รับงานเสริมจนชีวิตวายวุ่นหรือเปล่า

อยากทำสิ่งนั้นๆ มากแค่ไหน? และพร้อมที่จะตัดทอนสิ่งอื่น -- ความอยากอื่นในชีวิตเพื่อให้ประสบความสำเร็จในสิ่งที่หวังสูงสุดหรือเปล่า? ตัดทอนความสบายชั่วคราวได้หรือเปล่า?

แน่นอนว่าความอยากบางอันก็ไม่สำคัญขนาดนั้น เช่น เราอาจจะอยากลดความอ้วนน้อยกว่าอยากนอนอืดดูทีวีแล้วกินก๊อบกอบไปวันๆ, เราอาจจะอยากวาดรูปน้อยกว่าอยากอ่านการ์ตูน, เราอาจจะอยากรวยน้อยกว่าอยากได้เกมเพลยสเตชั่นสามซึ่งโคตรน่าเล่น

ก็ต้องเลือกเอา, บางคนอยากสุขทีละน้อยๆ แต่มากครั้ง, บางคนอยากสุขทีเดียวตูมไปเลย, ก็แล้วแต่คน, ไม่มีผิดถูกหรอกครับ

แต่คำว่า 'เสียสละ - Sacrifice' เขาไม่ได้เขียนมาเล่นๆ นะจะบอกให้!

 

 

และจะเป็นประโยชน์มาก หากเราสามารถจัดอันดับได้ว่าชีวิตนี้อยากที่จะทำอะไรที่สุด, ยิ่งรู้เร็วยิ่งดี

เอ้า! สมมติอนุญาตให้ชีวิตนี้มีความอยากได้มากที่สุดสักสามอย่าง, เลือกมาสิครับ, แล้วชูความอยากเหล่านั้นไว้สูงๆ, อย่าไปให้ใครมาทำให้แปดเปื้อน และหมั่นปัดกวาดเช็ดถูความอยากเหล่านั้นบ่อยๆ ไม่ยอมให้ฝุ่นจับ

ถ้าอยากเป็นนักร้อง ก็ตั้งมั่นไว้ว่าชีวิตนี้ต้องได้เป็น ไม่ว่าเพื่อนอย่างอีจุ๊บอีแจงอีมุกอีแมวอะไรมาปรามาสใดๆ "หน้าตาอย่างแกเนี่ยนะ" "แกร้องผิดคีย์จะตาย" "แกต้องตกรอบแรกเดอะสตาร์แน่ๆ" "แกอย่าไปเลย ชั้นอาย" ก็อย่าไปสนใจ, ก็เราอยากเป็นซะอย่าง, อย่างน้อยเราก็รู้แล้วว่าชีวิตนี้ต้องการอะไร, เชิดศีรษะ, หันไปถามอีจุ๊บว่า แล้วแกรู้หรือยังวะว่าชีวิตนี้แกอยากเป็นอะไร? พอจบคำก