Champ : Twisted

Boastful คือขี้โม้

คนประเภทหนึ่งที่ผมอยู่ร่วมวงโคจรด้วยไม่ได้ คือคนขี้โม้

สมัยเรียน เพื่อนๆ จะรู้กันดีว่า ผมจะพาตัวเองให้ออกห่างคนที่ขี้โม้ที่สุดเป็นระยะสามสิบปีแสง

เรียกว่าคือ แม้แต่คลื่นเสียงของแกก็อย่าได้มาแผ้วพานหูชั้นเลยแม้แต่หนึ่งพิโค.. แอมป์ เบล (ขอบคุณทุกท่านที่บอกกล่าว)

ยิ่งเวลาต้องทำงานร่วมกับคนขี้โม้ ยิ่งรับไม่ได้ (ไม่ได้หมายถึงทำ exteen นะ และไม่ได้หมายถึงต่ายแน่ๆ)

ช่วงนี้มีเหตุให้ต้องเข้าไปพันพัวกับเจ้ามนุษย์จำพวกนี้บ่อยๆ

แ่ต่ละวันผมต้องขนลุกเกรียวเป็นจังหวะ เมื่อได้ยินแต่ละคำจากปากของท่าน

ที่แย่กว่านั้นคือ.. มีคนส่วนน้อยที่ประจักษ์ถึงความขี้โม้ของท่านน่ะสิ

ส่วนใหญ่ก็จะเยินยอป้อลอเชิดชูชื่นชมประสมฤดีท่านต่างๆ

ผมก็ได้แ่ต่สะกิดเพื่อนที่รู้ฤทธาของท่านเ็ป็นอย่างดี 

มองตากันไปมาอย่างเงียบๆ ด้วยความอิดหนาระอาใจ ทุกครั้งที่ท่านแผดสำแดงอีโก้ออกมา

ก็ได้แต่ถอนหายใจยาวๆ ให้กับความเซนซิทิฟเกินไปของตัวเอง.

ศึุกษามาแล้วว่าการทนต่อคนขี้โม้ของตัวเองมีห้าระดับ

1. ขั้นเอะใจ ขั้นนี้ เราจะเอ๊ะ ทำไมตรงนี้มันต้องพูดเรื่องตัวเองแทรกลงไปด้วยวะ เอ๊ะ ประโยคนี้ ไม่ต้องให้ข้อมูลเรามากขนาดนั้นก็ได้นี่หว่า เช่น
   
   "ไปไหนวะปิดเทอม"
   "เออ จะไปเที่ยว ที่แอฟริกาใต้น่ะ เออ พอดีรู้จักกับเจ้าของรีสอร์ทที่นั่น สนิทกัน พ่อเป็นเพื่อนเค้า เค้าก็เลยให้ส่วนลดเป็นกรณีพิเศษ ถูกๆ น่ะ"
   
   หรือในกรณีทำข้อสอบ
   "ได้กี่คะแนนวะ"
   "(พูดดังมาก) เออ ตอนแรกก็ไม่คิดว่าจะทำได้เยอะนะ คือแบบไม่มั่นใจเลยอะ แต่ ..(เสียงดังขึ้นอีก) .. ได้เก้าสิบห้ามาได้ไงไม่รู้อะ เออ นี่ขนาดทำไม่ค่อยได้นะเนี่ย"
   (เราจะทำหน้าส้นติงๆ ใส่มันกลับไป และเดินจากไปอย่างเงียบๆ)
2. ขั้นเริ่มรำคาญ เมื่อคนขี้โม้ โม้บ่อยๆ แทบทุกประโยค เีนียนบ้างไม่เนียนบ้าง เราจะเริ่มรำคาญ แต่อาจจะยังคบมันได้อยู่ต่อไป จนเมื่อลิมิตรีชจุดแตก จะก้าวไปสู่ขั้นที่สาม
3. ขั้นพาตัวเองออกมา ดั่งที่ได้เล่าไปว่า สมมติถ้านั่งเลคเชอร์ในห้องเดียวกัน ก็คือนั่งคนละมุมห้อง เพื่อไม่ให้ได้ยินเสียงใดๆ
4. ขั้นฟอร์มพันธมิตร ขั้นนี้เราจะเริ่มหาแนวร่วม อาจจะเปรยๆ กับคนที่สนิทว่า "เฮ้ย แกว่า xxx มันชอบพูดแปลกๆ มั้ยวะ บางทีมันก็พูดอวดตัวเองนิดนึงมั้ยวะ" ถ้าเพื่อนเราตอบมาว่า "ใช่ๆ แถม xxx และ yyy ด้วยหละแก" อันนี้เป็นอันว่าเราได้ัพันธมิตรร่วมสาบานหนึ่งคน
5. ขั้นอาลัย เอือม และอื่นๆ หลังจากเรานินทาอีขี้โม้กับเพื่อนเรียบร้อยแล้ว ถ้ามันยังสามารถโม้ต่อไปอย่างไม่สะทกสะท้าน เราจะเริ่มเข้าสู่ขั้นเอือม คือจะนินทาก็ไม่สนุกแล้วน่ะ ได้แต่ปลงว่ามันคงเป็นวิถีชีวิตของมัน ถ้าไม่โม้สักวันมันต้องขาดอากาศหายใจแน่ๆ ต่างๆ เริ่มเข้าสู่หลักธรรม คือมีอุเบกขาจิต

เคยเจอคนขี้โม้เยอะๆ มั้ยครับ?

เล่าประสบการณ์ที่เจอคนขี้โม้ในแวดวงของท่าน และแนะนำวิธีจัดการกับเผ่าพันธ์นี้ไว้ในคอมเมนต์ จะขอบพระคุณหนุนตักมากๆ ครับ

ปล. ตอบคุณพอย ก๊อปมาจากดิก

rant(แรนทฺ) vi.,vt.,n. (การ) พูดโผงผาง,พูดเอะอะ,คุยโว,คำพูดลักษณะดังกล่าว

ครับผม