Friday Night.
posted on 05 Sep 2008 22:14 by champcpe in other
คืนนี้คืนวันศุกร์.
ตอนเย็นว่าจะออกจากบ้านไปกินข้าวที่เซ็นทรัลลาดพร้าว แต่โชคร้ายฝนดันเทโครมลงมาเสียก่อน
กระนั้น ในความโชคร้ายยังมีความโชคดี เห็นแท็กซี่วิ่งมาลิบๆ ส่งผู้โดยสารในหมู่บ้าน เลยรีบออกไปโบกจับจองไว้
กระนั้น ในความโชคร้ายที่มีความโชคดี ..ก็ยังมีความโชคร้ายแฝงอยู่อีก!
พอบอกความจำนงไป แท็กซี่ตอบว่า ไม่ไปโว้ย เซ็นทร่ง เซ็นทรัล
ด้วยความเป็นผู้โดยสารที่ไม่มีอะไรจะเสียแ้ล้ว เลยอ้อนวอนขอแค่ไปส่งแค่สถานีใต้ดินก็ได้เอ้า!
แท็กซี่บอกว่า ไปได้ใกล้สุดแค่ลาดพร้าว 23
พี่ครับ.. (เสียงเย็น) ไม่ทราบว่าพี่เป็นแท็กซี่ชั้นสูงอะไรงี้เหรอครับ (เสียงเย็นมาก) รับแต่ลูกค้าระดับรััฐมนตรีอะไรงี้อ๊ะปะ (เสียงเย็นที่สุด) เลยไม่ชินกับการทำงานทั่วๆ ไป (เสียงเย็นขั้วโลก) แหม ทำมีต่่อรอง
เอ้า! ไม่มีทางเลือก
ลาดพร้าว 23 ก็ได้วะ!
ปล่อยให้แท็กซี่ชั้นสูง ชนะไปในการแข่งขันนัดนี้
เดินจากจุดลงรถที่ปากซอยลาดพร้าว 23 ไปสถานีใต้ดิน ตอนฝนตกจั้กๆ .. เปรียบได้กับระยะทางหมื่นไมล์
รองเท้าแตะที่ใส่ก็ไม่ได้ช่วยให้ชีวิตดีขึ้น เนื่องจากพื้นรองเท้าเรียบได้อีก ลื่นได้อีก
เวลาเดินเลยต้องถ่วงสมดุลร่างกายเต็มที่ มองไปคล้ายเพนกวิน
น้ำฝนก็จะเย็นไปไหน
มือหนึ่งเลยต้องชูเป้เหนือหัว บัง Raindrops keep falling on my head.
อีกมือหนึ่งจับราวสะพานลอย กันล้ม
เป็นที่น่าอนาถต่อผู้พบเห็นนัก
เมื่อไปถึงเซ็นทรัลด้วยความยากลำบากแล้ว ก็พบกับสิ่งที่คาดคิดไว้
นั่นคือทุกที่เต็มไปด้วยมนุษย์ผู้หิวโหย
แต่ละร้านคิวประมาณสิบ
หลังจากเดินดูจนทั่วห้าง จึงตกลงกันได้ว่า เอ้า กินร้านนู้ดดี้ก็ได้วะ คิวน้อยดี
ใช้เวลาที่ร้านนู้ดดี้อย่างน้อยไม่ต่ำกว่าหนึ่งชั่วโมงครึ่ง
ก็เข้าใจนะ.. ว่าอาหารแต่ละจานต้องใช้เวลาประดิดประดอยดั่งผลงานศิลปะชั้นหนึ่ง
จะให้วัตถุดิบขาดเกินไปแม้เพียงหนึ่งพิโคกรัมก็เสียรสชาติ
ทุกสิ่งอันต้องถูกจัดวางอย่างปราณีต
แต่..
หิวว้อย!
อ่านการ์ตูนจบไปสามสี่เล่มแล้วยังไม่มาอีก!
โอ้ก อ้าก โฮก ฮาก (เริ่มพังข้าวของต่างๆ นานา)
กินเสร็จ เกิดปัญหาว่า จะกลับบ้านอย่างไร
แท็กซี่รึ .. ไม่มีทาง คนก็แย่งยื้อกันอย่างกับนั่งรถเมล์ฟรี
สังเกตที่ป้ายแท็กซี่ บางคนก็มีพฤติกรรม "เดินไปโบกตัดหน้า" คนอื่นแล้ว
ทำให้ขบวนผู้รอรถแท็กซี่เลื่อนไปข้างหน้าขึ้นเรื่อยๆ คล้ายการแสดงกิจกรรมประกอบจังหวะ
ตัดใจ.. เดินกลับ
เดินไปถึงปากซอยหนึ่ง เห็นมอเตอร์ไซค์รับจ้างวิ่งผ่านมาพอดี เลยโบก พี่ครับ ช่วยไปส่งผมที่บ้านหน่อย
เม็ดฝนสาดด้วยความเร็วเท่ากับมอเตอร์ไซค์ เจ็บเหมือนโดนมดกัดพันตัว
ทำไมการหาข้าวกินมื้อหนึ่งต้องลำบากขนาดนี้
คำตอบนั้น รู้กันดี
เพราะว่าคืนนี้..
เป็นคืนวันศุกร์.
วันนี้กินฟูจิ อาหารอร่อยเต็มโต๊ะ 
)
ไอ้แพท..
้รานอาหารเต็มก็เป็นธรรมดานะครับ
แต่.....ถ้าผมเป็นพี่ ผมก็เดินกลับ = =
#1 By Kefron Kerina on 2008-09-05 22:46