Champ : Twisted

ต้องออกตัวก่อนว่าปกติแล้ว เราเป็นคนที่ชอบความหรรษารื่นเริงจากหนังเพลง

ไม่ว่า Chicago, Hairspray, Dreamgirls, Moulin Rouge ก็ดูได้อย่างไม่ตะขิดตะขวงใจ

คือไม่ตะขิดตะขวงกับฉากจำพวกว่า พูดกันอยู่ดีๆ ตัวละครก็พากันร้องรำ วิ่งพล่านไปทั่วบ้าน เคาะกระป๋องทุบกระแป๋งต่างๆ

ไม่ตะขิดตะขวงกับฉากแฟนตาซี จะบินได้ หายตัว มีควันฟุ้งๆ ระเบิดตูมตาม อะไรก็เอาเถิด ตราบใดที่ให้ความบันเทิงกับเราได้อยู่น่ะ

เมื่อวานไปดูแมมมะเมีย Mamma Mia!

ท่านที่ไปดูด้วยกัน เคยดูเวอร์ชั่นมิวสิคัลที่สิงคโปร์ บอกว่า ดี และน่าประทับใจมาก

เราจึงตั้งความหวังไว้เสียสูงลิบ

แต่ก่อนเข้าโรง ท่านแอบรำพึงว่า เนื่องจากเวอร์ชั่นมิวสิคัลดีมาก ดังนั้นการที่หนังจะเทียบเท่าคงเป็นไปได้ยาก

ท่านรู้สึกตงิดๆ ว่าจะมีฉากให้ "จั๊กจี้" เยอะ

แล้วก็จริงเสียด้วย!

จากคนที่ไม่เคยตะขิดตะขวงใจกับหนังเพลงเรื่องไหนมาก่อน หนังเรื่องนี้เป็นเรื่องแรกที่ทำให้เรารู้สึกอย่างนั้นได้

ถึงแม้คุณป้า เมอร์รีล สตรีป จะร้องเพลงเพราะอย่างไรก็ตาม

แต่การที่ร้องไปด้วยแล้วบิดซ้าย บิดขวา ยู้ฮู ย้าฮา ไขว่ขาเข้าด้วยกันต่างๆ เป็นเวลาห้านาทีเต็มๆ ในแต่ละเพลงนั้น

เกินที่จะทนดูได้จริงๆ ครับ

ทุกตัวละครรื่นเริงกันเกินไป

กระทืบเท้าและวิ่งไปมา ตลอดเวลาหนึ่งชั่วโมงสี่สิบนาที

ในความคิดเห็นของเรา เหมือนปาร์ตี้ยาอี ปาร์ตี้ปล่อยแก่

จนนึกสงสัยว่าแทนที่จะทำธุรกิจโรงแรม จริงๆ แล้ว ป้าเมอร์รีลฯ แกแอบขายยาบ้าเป็นไซด์ไลน์หรือเปล่าวะ

เนื้อเรื่อง (ที่ไม่ค่อยจะมี) ก็ดำเนินไปอย่างกระท่อนกระแท่น เนื่องจากเพลงถูกอัดเข้ามาเยอะเกินไป

ทุกสิ่งประเด็นเลยถูกสรุปมัดเงื่อนพิรอดง่ายๆ ในห้านาทีสุดท้ายจนหมด พร้อมกับความอึ้งๆ งงๆ ของผู้ชม

อย่างไรก็ตาม เมื่อสำรวจความเห็นของท่านผู้ชมในโรงด้วยสายตาแล้ว

เริ่มไม่แน่ใจว่า ที่ไม่สนุก เป็นแค่เราเองหรือเปล่า

เพราะผู้ชมคนอื่น (ซึ่งส่วนใหญ่จะเป็นสาวหลักสี่หรือเพศที่สาม) พากันวี้ดว้าย วู้ฮู และปรบมือกันยกใหญ่ในทุกฉากตอน

โดยเฉพาะฉากแถมตอนท้าย บางคนลุกขึ้นยืนโบกแขนไปตามจังหวะเสียด้วยซ้ำ

เนื่องด้วยความกังวลจะเป็นคนส่วนน้อย

พอกลับมาบ้านเลยรีบเช็คเรตติ้งจากเว็บมะเขือเทศเน่า

พบว่า Mamma Mia! ได้คะแนนไม่ดี แต่ก็ไม่เลว คือ 54%

นักวิจารณ์ที่ให้มะเขือเทศสด ส่วนใหญ่จะพูดว่า ".. สนุก จนสามารถมองข้ามความไม่สมบูรณ์อื่นๆ ไปได้"

(นั่นก็คือ .. ไม่สมบูรณ์ซะเยอะ ใช่มั้ยวะ เราคิดอย่างเข้าข้างตัวเอง)

ส่วนนักวิจารณ์ที่ปามะเขือเทศเน่าใส่หนังเรื่องนี้ ก็คิดคล้ายๆ เรา คือ "แสร้งสนุกเสียจนเกินเหตุ" หรือ "สนุกกันเองแต่คนดูไม่สนุกด้วย"

หลังจากอ่านรีวิวแล้วก็ใจชื้นขึ้นมา ตามประสาคนไม่มั่นใจในรสนิยม

ว่าเออ.. ยังมีคนเห็นด้วยกับเราเยอะอยู่เว้ย

ได้สำนึกดังนั้น จึงสามารถเข้านอนหลับได้อย่างเป็นสุข.

ปล. เพียร์ซ บรอสแนน ร้องเพลงได้เห่ยเฝ่ยเกินกว่าจะคาดคิด ส่วนคนอื่นๆ นั้นร้องเพลงดีเลยแหละ โดยเฉพาะผู้ที่แสดงเป็นทันย่า เพื่่อนของเมอร์รีล สตรีป ในเรื่อง